نوشتههای کوتاه، بیشترشان دربارهٔ چیزهای کوچک.
۵ مرداد
چهار صندلی چوبی قدیمی دارم که یکیشان سالها لق بود. دو بار سعی کردم درستش کنم و هر دو بار چند هفته بعد دوباره لق شد. بار سوم فهمیدم چرا.
اتصال صندلی چوبی معمولاً از نوع دوشاخ و کام است: یک زائده در یک حفره مینشیند. وقتی لق میشود، یعنی چسب قدیمی خشک و پودر شده و بین دو سطح فاصله افتاده. چسب تازهای که از بیرون داخل درز میریزید، روی همان پودر مینشیند — نه روی چوب. چند هفته نگه میدارد و بعد همان میشود که بود.
کار درست این است که اتصال را کامل باز کنید. اگر با فشار دست باز نشد، با یک چکش لاستیکی و صبر. بعد هر دو سطح را تمیز کنید تا به چوب خام برسید. چسب قدیمی معمولاً با آب گرم و یک کاردک نرم میشود.
کمتر از آنچه فکر میکنید. لایهٔ نازک روی هر دو سطح کافی است. چسب اضافی از درز بیرون میزند و وقتی خشک شد، پاک کردنش از روی چوب رنگشده سختتر از خود تعمیر است. من هر بار زیادهروی کردم و هر بار پشیمان شدم.
اتصال باید تا خشک شدن کامل زیر فشار بماند. گیرهٔ نجاری بهترین است ولی اگر ندارید، یک طناب دور صندلی و یک چوب که آن را بپیچانید همان کار را میکند. من از این روش استفاده کردم و نتیجهاش خوب بود.
یک شبانهروز صبر کنید، نه چند ساعتی که روی قوطی نوشته. آن عدد برای شرایط آزمایشگاهی است، نه برای اتاقی که رطوبتش معلوم نیست.
صندلی حالا یک سال است محکم است. سه تای دیگر هنوز سالماند و دست نزدهام به آنها — چیزی که خراب نیست را تعمیر نکنید.